زينب خانوم بهشتيزينب خانوم بهشتي، تا این لحظه: 15 سال و 2 ماه و 1 روز سن داره

رود منتهي به دريا

مادرخوب ١

1392/11/28 1:39
نویسنده : مامان
195 بازدید
اشتراک گذاری
بحث تربیت کودک و نوجوان، از جمله مباحثی است که طرفداران زیادی دارد. بیشتر مادرها می‌خواهند بدانند چگونه باید فرزندشان را تربیت کنند که در آینده، فردی صالح، سالم و مفید باشد. اما متأسفانه غالباً به جای دقت در اصول و ریشه‌های بنیادین تربیت، مشغول جزئیات می‌شوند! در بیشتر جلسات تربیتی و مشاوره، پرسش‌ها‌ درباره‌ی مصادیق جزئیِ تربیتی است؛ مثلاً می‌خواهند بدانند چگونه مانع خشم کودک شوند؛ چگونه اعتماد به نفس را در او قوی کنند؛ چه کنند کودکشان خجالتی نباشد؛ چه کنند که کودکشان باحجاب و نمازخوان شود؛ چطور مانع جیغ زدن او شوند؛ چگونه او را فردی منضبط و خوش‌قول بار آورند و...! اما نکته‌ی مهم، اینجاست که اگر ما ساعت‌ها و روزها وقت بگذاریم و مصادیق جزئی را دنبال کنیم، باز نمی‌توانیم حتی در مورد فرزند خودمان در حالت‌های مختلف، تمام راه‌های کلیشه‌ایِ مطرح‌شده را بشناسیم و عمل کنیم! مثلاً اگر امروز کودکمان لج‌بازی کرد و ما در مقابل، یک عکس‌العمل تربیتی را نشان دادیم، ممکن است فردا در تکرار همان عمل، نیاز به عکس‌العمل دیگری باشد! حال، "تو خود، حدیث مفصل بخوان از این مجمل"! پس صِرفِ دنبال کردن مسائل تربیتی به صورت مصداقی و جزئی، نمی‌تواند نیاز پایه‌ای و اساسی ما را در این باره برطرف کند؛ بلکه تنها، مرهمی موقّتی است. اما اگر کلّیت و اصل و ریشه‌ی تربیت را پیدا کنیم، در جزئیات و مصادیق هم، راه‌حل‌های مناسب را می‌یابیم. متأسفانه آنچه به غلط در اذهان عموم ما شکل گرفته، آن است که می‌پنداریم خانواده، تربیت‌کننده‌ی فرزند است؛ در حالی که خانواده، فقط مجرای تربیت است و تربیت حقیقی، به وسیله‌ی یگانه ربّ عالم یعنی خداوند و واسطه‌های فیضش، ائمه‌ی اطهار(علیهم‌السلام) صورت می‌گیرد. لذا به هر نسبت که خانواده و به خصوص مادر، مجرای زلال‌تری برای إعمال این تربیت از ناحیه‌ی خداوند باشند، موفق‌تر هستند و رسالت خود را بهتر انجام داده‌اند، که إن‌شاءالله نتیجه‌ی مطلوب را هم خواهند دید. پس اگر واقعاً می‌خواهیم مادر خوبی باشیم و نسل خوبی تربیت کنیم، باید با اختیار و اراده‌ی محکم، قدم در این مسیر بگذاریم و حرکت کنیم. باید موانع را کنار بزنیم و در برابر فشارها و سختی‌های مسیر، ایستادگی کنیم، تا به اهدافمان برسیم. و البته اگر هر یک از ما بدانیم که فرزندانمان، امتداد وجودی ما هستند و ابدیت ما با تکالیفی که در مقابل نسلمان داریم، رقم می‌خورد، انگیزه‌ی بیشتری برای قدم نهادن در این مسیر پیدا خواهیم کرد.
پسندها (0)
شما اولین مشوق باشید!
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی

نظرات (2)

فطرس
28 بهمن 92 17:15
خواهر! یه لحظه احساس کردم نشستم پای منبر! اینقدر که قشنگ کلمات رو چیدی کنار هم... البته لپ مطلبت هم عالی بود و بسی جای تامل داشت استــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاد!
مامان
پاسخ
واسه استادمونه ديگه...آدامه هم دارد
مامان محمد امین
1 اسفند 92 23:43
با تشکر از استاد گرام
مامان
پاسخ
بله...